Iz sadržaja je vidljivo da autor u fokus stavlja historijske periode koji su poznati te već verificirani, a osobito značajnim i dobro obrađenim elementima teme koja je određena naslovom ovog djela.
Razumijevanje ovog obimnog rukopisa može se postići uvidom u suštinu djela jer samo na taj način stvoriće se slika koja je bila cilj i koja je definirana naslovom. Sadržaj, imenovan na ovaj način, moguće je smatrati primjerenim, jer sam rukopis pretstavlja enciklopediju historije bosanskohercegovačke bioklimatske arhitekture, što je evidentno i bio cilj autora, uzevši u obzir da je njegova uža specijalnost fizika zgrade, a fokus interesa u ovom djelu je, kako i sam naslov kaže bioklimatska arhitektura, što opet usmjerava temu knjige u pravcu strukture i konstrukcije kao i same fizike graditeljstva.
Činjenica da živimo u vrijeme sveopšte globalizacije koja potire „male“ narode i „male“ tradicije glorificirajući one „velike“ i postavljajući za ugled ostalim, isticanje specifičnosti i vrijednosti u bosanskohercegovačkom prostoru je važno i hvale vrijedno.
U prvom poglavlju autor detaljno obrađuje urbanizaciju i razvoj naseljenih mjesta još od vremena ilirskih plemena Daorsi-grad Daorson, preko utvrđenih srednjovjekovnih gradova širom BiH i uzajamnost faktora kroz prirodno i drušveno okruženje koji determiniraju prostorno-oblikovne karatkeristike urbanih centara toga doba. Autor u nastavku obrađuje i razvoj većih urbanih centara za vrijeme Osmanskog carstva i kasnije kontinurirani razvoj gradova od značajnije urbanizacije u vrijeme Austro-ugarske uprave s kraja 19. stoljeća kao i značajan razvoj gradskih centara između dva velika rata kao i vremenu socijalističkog razvoja poslije drugog svjetskog rata. Takođe je na kraju poglavlja, autor dao pregled savremenih ztrenova i stanja u par urbanih centara kao i glavnog grada države.
Autor u drugom poglavlju pod naslovom „Rurizam“, tretira specifičan razvoj ruralnih sredina na primjerima sela na Bjelašnici, na rijeci Krivaji kao i naselja u okolini Visokog, gdje se kroz date primjere naselja koja su nastala u specifičnim uvjetima i komleksan su izraz prirodnog i društvenog okruženja koje direktno utiče na arhitektonski izričaj koje je jasno čitljiv kroz vremensko-historijski kontekst.
U trećem poglavlju akademik Hadrović daje referentne primjere bioklimatske arhitekture na primjerima stambene gradske kuće orijentalnog tipa, bosanske kuće čardaklije, sakralne arhitekture kao i temporarne stambene i utilitarne arhitekture širom Bosne i Hercegovine.
Stručna terminologija i metodologija koja je korištena u pisanju odaje stručno, znanstveno i pedagoško iskustvo autora akademika Ahmeta Hadrovića iza kojeg je imresivan broj znanstvenih knjiga, univerzitetskih udžbenika i brojnih radova koji su objavljeni u referentnim časopisima i prezentirani na znanstvenim međunarodnim konferencijama. Sadržajni koncept i popis relevantne literature, koji su sintezno obuhvaćeni ovim radom, kao i 297 fusnota u potpunosti upućuju na studiozni odnos autora prema struci i znanosti.
Recenzenti su prof. dr. sc. Lemja Chabbouh Akšamija i prof. dr. sc. Nerman Rustempašić.
Knjige sadrže 322 (prvi tom) + 478 (drugi tom) stranica u tvrdom uvezu, s tim da je prvi tom odštampan u martu 2023., a drugi u januaru 2024. godine.
Urednik prvog toma Mehmed A. Akšamija. Drugi tom je realiziran po prethodnom uredničkom rješenju – TDP Sarajevo.