prof. dr. Ismail Čekić

SMAIL ČEKIĆ je rođen 1953. u Plavu. Diplomirao je historiju na Filozofskom fakultetu u Prištini 1976, magistrirao na Filozofskom fakultetu u Beogradu 1980 (magistar historijskih nauka) i doktorirao na Filozofskom fakultetu u Zadru 1990, čime je stekao naučni stepen doktora historijskih nauka.

U periodu 1976-1978. radio je kao profesor historije u Gimnaziji u Prizrenu. Od 1. novembra 1979. do 1. oktobra 1983. radio je u Istorijskom institutu SR Crne Gore u Titogradu. Juna 1985. godine izabran je za asistenta na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Sarajevu na predmetu VOJNA HISTORIJA.

Od 1984. spoljni je saradnik Instituta za istoriju u Sarajevu, gdje je, u okviru jugoslavenskog projekta“Jugosloveni u fašističkim zatvorima, zarobljeničkim logorima i pokretima otpora drugih zemalja”, u periodu 1984-1991. realizovao dugoročno istraživanje (što je obuhvatalo i sve arhive u SFRJ)“Stradanja naroda istočne Bosne 1941-1945. godine”. Juna 1990. na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu izabran je za docenta na predmetu VOJNA HISTORIJA.

Od maja do oktobra 1992. bio je angažiran u Državnoj komisiji za prikupljanje činjenica o ratnim zločinima na području Bosne i Hercegovine (kao rukovodilac Ekspertne grupe za prikupljanje činjenica).

Oktobra 1992. izabran je za direktora novoformiranog Instituta za istraživanje zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava u Sarajevu, na čijem se čelu i sada nalazi. Decembra 1994. na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu izabran je za vanrednog profesora na predmetu POLITIČKA HISTORIJA. U periodu od 1995. do 1997. na istom fakultetu obavljao je i dužnost šefa Odsjeka odbrane i sigurnosti.

Februara 2001. izabran je u zvanje redovnog profesora za predmet HISTORIJA BOSNE I HERCEGOVINE na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Sarajevu, čime je stekao najviše naučno-nastavno zvanje. Na istom fakultetu odgovorni je nastavnik na predmetima HISTORIJA RATOVA I GENOCIDA i STUDIJE HOLOKAUSTA I GENOCIDA.

Od Ureda Visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu (Pedija Ešdauna) imenovan je za člana (januara 2004), a od Vlade Republike Srpske za potpredsjednika Komisije za istraživanje događaja u i oko Srebrenice od 10. do 19. jula 1995, te člana istoimene Radne grupe (januara 2005), gdje je, zavidnim poznavanjem problematike i snagom argumenata, postigao izuzetno značajne rezultate koje je prihvatila i verifikovala i Vlada Republike Srpske.

Član je Bošnjačke akademije nauka i umjetnosti.

Bavi se proučavanjem savremene političke i vojne historije Bosne i Hercegovine i drugih susjednih država. Posebno su mu cijenjeni radovi iz oblasti istraživanja genocida i drugih oblika zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava, a naročito nad Bošnjacima (bosanskim muslimanima), kako u Drugom svjetskom ratu, tako i za vrijeme agresije na Republiku Bosnu i Hercegovinu (1991-1995). Domaći i strani analitičari uvrštavaju ga u “najpoznatijeg bosanskog poznavaoca genocida” (između ostalih vid. knjigu: Quintin Hoare – Noel Malcolm, BOOKS ON BOSNIA a critical bibliography of works relating to Bosnia – Herzegovina published since 1990 in West European languages, London, 1999). Dao je značajan naučni doprinos proučavanju i razvoju historiografije, pogotovu kad je riječ o savremenoj političkoj i vojnoj historiji.

Objavio je više knjiga i drugih naučnih radova citiranih u naučnoj literaturi, a koji su poznati naučnoj i široj javnosti u Bosni i Hercegovini i inozemstvu. Intelektualno je izrastao u izrazito ozbiljnog, poznatog i cijenjenog naučnog istraživača i pedagoga savremene historije Bosne i Hercegovine.

Nosilac je i učesnik u koncipiranju, rukovođenju i realizaciji naučnoistraživačkih projekata, kao i u organizaciji i radu velikog broja naučnih kongresa, konferencija i simpozija, kako u zemlji, tako i u inozemstvu.

Član je World Society of Victimology i International Association of Genocide Scholars.

Dobitnik je više nagrada i priznanja: Zlatne značke Univerziteta u Sarajevu (2006); Povelje sa zlatnim ljiljanom više udruženja Općine Vogošća (2007); Nagrade Merhameta (Muslimansko dobrotvorno društvo) – 2008; Zahvalnice Udruženja roditelja ubijene djece opkoljenog Sarajeva 1992-1995 (2008); Evropske nagrade za društvena postignuća (2008) – Achen, SR Njemačka, kao priznanje za istraživanje genocida;Zahvalnice Fonda Memorijala Kantona Sarajevo (2009.); Zahvalnica Saveza antifašista i boraca NOR-a u Kantonu Sarajevo “za uspješnu saradnju i pomoć u u realizaciji programskih ciljeva i afirmaciji udruženja SABNOR-a u Kantonu Sarajevo” (2009.); Priznanje Kolegija rektora Univerziteta u Sarajevu “za izuzetan doprinos u razvoju Instituta za istraživanje zločina protiv čovječnosti i međunarodnog prava Univerziteta u Sarajevu u akademskoj 2008./2009. godini” (2009.); Velika plaketa Kongresa Bošnjaka Sjeverne Amerike (2009.) i Zahvalnicu Udruženja “Povratkom za Bosnu i Hercegovinu” Mostar “za izuzetan doprinos u radu Udruženja pri realizaciji izrade monografije “POGINULI NEVESINJCI U ODBRANI DOMOVINE (1992.-1995.)” – (2010.).