prof. dr. Dževad Jahić

Dževad Jahić rođen je 15. avgusta 1948. godine u Mostaru. Doktor je filoloških nauka i redovni profesor Filozofskog fakulteta u Sarajevu.  Jedan je od nosilaca ideje, osnivač i potpredsjednik BANU. Osnovnu i srednju školu završio u Rogatici. Studirao na višoj pedagoškoj školi u Sarajevu i na Filološkom fakultetu u Beogradu, na studijskoj grupi Srpskohrvatski jezik i jugoslovenske književnosti, gdje je diplomirao 1973. godine.

Dvije godine (1969-1971) bio je nastavnik maternjeg jezika u osnovnoj školi u Rogatici, a od 1973. do 1975. saradnik instituta za jezik i književnost u Sarajevu.

Godine 1975. izabran za asistenta na Odsjeku za južnoslovenske jezike Filozofskog fakulteta u Sarajevu. Na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1977. godine odbranio magistarski rad “Lovačka terminologija i lovački žargon u govoru rogatičkog kraja”, a 1981. godine na Filološkom fakultetu u Beogradu odbranio doktorsku disertaciju “Ijekavsko-štakavski govori istočne i jugoistočne Bosne”. Godine 1983., kad je izabran za docenta, boravio na šestomjesečnoj postdoktorskoj specijalizaciji iz teorije lingvističke geografije na institutu slavistike i balkanistike u Moskvi. Godine 1989. izabran za vanrednog profesora, a od 1989. do 1993. bio lektor i predavač srpskohrvatskog i bosanskog jezika na Katedri slavenskih jezika Filološkog fakulteta Moskovskog državnog univerziteta. Od 1993. do 1998. godine bio je rukovodilac Bosanske dopunske škole u Moskvi i Bosanskoga kulturnog centra u Moskvi. Godine 2002. izabran za redovnog profesora na odsjeku za bosanski, hrvatski i srpski jezik Filozofskog fakulteta u Sarajevu, gdje je osnovao Katedru za historiju bosanskog jezika, kojom i danas rukovodi. Kao gostujući profesor držao je predavanja na univerzitetima u Rusiji, Poljskoj i Turskoj, duže vremena bio gostujući profesor na univerzitetima u Tuzli, Bihaću, Mostaru i Novom Pazaru. Osnivač je i šef Katedre bosanskog jezika i bošnjačke književnosti na Trakijskom univerzitetu u Turskoj. Već duže vremena obavlja dužnost šefa Odsjeka za bosanski, hrvatski i srpski jezik na Filozofskom fakultetu u Sarajevu.

Područja njegovog naučnog interesovanja su historija bosanskog jezika, leksikografija, dijalektologija, sociolingvistika. Dosad objavio oko osamdeset studija, članaka, sinteza, osvrta iz tih naučnih oblasti, u brojnim prestižnim naučnim časopisima.  Objavio je šest autorskih lingvističkih knjiga i koautor je aktuelne “Gramatike bosanskoga jezika” iz 2000. godine. Podnio je desetak naučnih referata na domaćim i međunarodnim skupovima i bio aktivni istraživač u okvirima nekoliko međunarodnih i domaćih slavističkih projekata.

Objavio je sljedeće knjige iz lingvistike: 1. “Jezik, nacija, nacionalizam”, Sarajevo 1990.; 2. “Jezik bosanskih Muslimana”, Sarajevo 1991.; 3.”Bošnjački narod i njegov jezik”, Sarajevo 1999.; 4. “Bosanski jezik u 100 pitanja i 100 odgovora”, Sarajevo 1999.; 5. “Školski rječnik bosanskog jezika”, Sarajevo 1999.; 6. “Ijekavskoštakavski govori istočne Bosne”, Sarajevo 2002.; 7. “Gramatika bosanskoga jezika” (u koautorstvu sa Senahidom Halilovićem i Ismailom Palićem), Zenica 2000.

Autor je kapitalnog i svog životnog lingvističkoga djela desetotomnog “Rječnika bosanskog jezika”, od kojeg su dosad izišla tri toma.

Književnim radom aktivno se bavi već dvadesetak godina, pri čemu je u savremenoj bosanskohercegovačkoj književnosti prepoznatljiv kao stvaralac koji dosljedno gaji žanr lirske proze i najpoznatiji je predstavnik toga literarnog žanra ne samo u ovoj književnosti već i šire. Dosad je objavio četiri knjige lirske proze: 1. “Trešnjev bunar”, Sarajevo 1992.; 2. “Stakleni mejt”, Sarajevo 1999. (drugo izdanje sa naporednim prevodom na ruski jezik, Zenica 2000.) ; 3. “Sedra pelinova”, 2001.; 4. “Vitorin vrijes”, Mostar 2004. Ovo je njegov prvi roman, kao tek polazišni dio krupnijega romansijerskog zahvata u formi nekoliko planiranih zasebnih romana autobiografskoga karaktera i autoru svojstvene naučno-literarne metodologije istraživanja historije vlastite duhovnosti.